ต่อคิว 3 ชั่วโมงเพื่อกินอาหารไม่ใช่เรื่องที่ชายจุกพึงกระทำอย่างแน่นอน รอเกิน 10 นาที แล้วเห็นโต๊ะข้างที่ได้อาหารไปก่อนก็เหวี่ยงแล้ว แต่สำหรับ Hawker Chan ที่สร้างตำนานในฐานะร้านอาหารแผงลอยในฟู้ดคอร์ตที่จูงมือร้านเพื่อนบ้านร้านก๋วยเตี๋ยวหมู Hill Street Tai Hwa Pork Noodle คว้าดาวมิชลินมาร้านละ 1 ดวง แล้วชายก็อยากจะลองดู     ฮอกเกอร์ ชาน แซงหน้าร้านเพื่อนบ้านบินตรงมาเปิดสาขาแรกที่ Terminal 21 กลางย่านอโศก ส่วนใครนำเข้ามานั้นชายก็พอจะเดาได้ว่าทีมเดียวกับ Tim Ho Wan อ้าวก็สายล้อมคิวเป็นสายแบรนด์นั้นถ้าไม่ใช่ใครจะกล้าเอามาใช้               ชายถือวิสาสะที่ตัวเองตกข่าวการเปิดตัวของร้านนี้ด้วยการพาตัวเองไปกินในเช้าวันจันทร์ตั้งแต่ห้างยังไม่เปิด มันโล่งมาก ไหนคิวที่เคยได้ยินว่าสิงคโปร์ยาวเป็นงูกินหาง มันไม่มี อ้าวก็ยังไม่มีใครรู้ไง ชายกินและถูกใจไม่น้อย และเห็นต่างจากคอมเมนต์ที่รีวิวไว้ในหน้าเพจของร้าน บอกว่าจืด อืม ตรงไหน ให้จิ้มเอา พอชายจิ้ม อืม มันเค็มไป๊ เขาทำมาดีแล้วแหละไม่ต้องจิ้ม แต่ถ้าจะจิ้มชายก็บอกว่ามีซีอิ๊ว ซีอิ๊วดำ และน้ำจิ้มรสเปรี้ยวเผ็ดที่คล้ายน้ำจิ้มข้าวมันไก่               แต่ที่ชายปลื้มคือวันเปิดตัวใหญ่เมื่อวันศุกร์ที่ 23 มิถุนายนที่ผ่านมาแหละ เพราะคุณลุงเชฟชาน ฮน เมง มาด้วยตัวเอง และชายก็ได้เห็นลีลาการทำงานในครัวของคุณลุง ทั้งการประคบประหงมไก่ย่างซีอิ้ว และจัดแจงลงมือเช็ดพื้นครัวด้วยตัวเอง บอกเลยว่ามันทำให้อาหารอร่อยขึ้นอีก     วันเปิดตัวเราค้นพบว่าหลายคนยังสงสัยว่าร้านนี้คือมิชลินจริงเหรอ ชายขอบอกว่าไม่ใช่ สาขาไชน่าทาวน์ในสิงคโปร์เท่านั้นที่ได้มิชลิน แต่เป็นสูตรอาหารเดียวกันแน่นอน สาขากรุงเทพฯ คงต้องรอมิชลินไกด์ปีหน้ามายืนยัน พอเป็นมิชลินหลายคนก็หวังการบริการที่ดี แต่ไม่ใช่กับที่นี่เพราะต้นแบบก็คือแผงลอยในฟู้ดคอร์ต จึงเป็นการบริการตัวเอง ส่วนจานชามก็เช่นกันพลาสติกง่ายๆ ส่วนตัวร้านก็บอกเลยว่าฟู้ดคอร์ต     ส่วนอาหารชายบอกได้ยากว่าอร่อยมากกว่า เท่ากับ หรือน้อยกว่าสาขาสิงคโปร์ แต่เชื่อว่าวัตถุดิบทั้งหมดไม่เหมือนกัน แต่ก็อร่อยตามที่ได้กิน ติดอยู่อย่างเดียวคือความคงที่ของรสชาติ วันที่ชายเสนอหน้ามากินเองอร่อยกว่าวันเปิดตัว แถมวันเปิดตัวยังทำให้ชายได้รู้ว่าเนื้อไก่แต่ละส่วนรสชาติต่างกัน ชายเป็นคนชอบส่วนหน้าอก แต่ชายว่ารสชาติของซีอิ๊วไม่ซึมลึกเท่ากับไก่ส่วนอื่นๆ อาจจะเป็นด้วยความใหม่ของร้านก็ได้ รออีกหน่อยน่าจะคงที่ แต่ก็ให้ผ่านนะด้วยราคาที่ย่อมเยา 88 บาท เลือกเพิ่มหมู หมูกรอบ หรือซี่โครงหมูอีก 45 บาท ก็อร่อยแบบครบในจานเดียวไม่เกิน 200 บาท หรือถ้าไม่ชอบข้าวจะกินเส้นบะหมี่แทนก็อร่อยคนละแบบ มิชลินราคาถูกดีจะตาย คิวตอนนี้อาจจะสาหัสแล้วหลังสื่อเริ่มออกไป รอได้ก็รอ รอไม่ได้ชายแนะนำให้ไปใหม่ หรือจะบินไปกินสิงคโปร์เลยก็ได้ เพื่อนสิงคโปร์ว่าคิวไม่โหดแล้ว    

ไม่ต้องงงถ้าชายจุกจะบอกว่า Wang Jia Sha เป็นหนึ่งในร้านอาหารจีนเซี่ยงไฮ้แต่ทำไมถึงมาจากฮ่องกง เพราะเป็นสูตรอาหารจีนแบบเซียงไฮ้แต่มาสร้างแบรนดืในฮ่องกง ทำให้อาหารจีนของที่นี่มีความสมัยใหม่ต่างจากอาหารจีนแผ่นดินใหญ่ หวังเจี่ยชา มีอาหารเรียกน้ำย่อยจานเด่นที่ชายชอบอย่าง เต้าหู้ไข่เยี่ยวม้า สไลซ์เต้าหู้มาบางเฉียบ ราดด้วยซอส ไข่เยี่ยวม้า และหมูหยอง ส่วน ไก่แช่เหล้า ก็รสชาติดีและมาในขนาดกำลังพอกิน  แต่ด้วยชื่อจ้าวแห่งติ่มซำ ชายขอแนะนำ เสี่ยวหลงเปา ที่เมื่อเดือนก่อนมีดราม่าเรื่องวิธีการกินจนโลกออนไลน์ร้อนฉ่า เสี่ยงหลงเปาไส้หมู วิธีกินที่ถูกต้องคือเจาะรูชิมน้ำซุปแล้วตามด้วยเสี่ยงหลงเปาทั้งชิ้น ซุปเข้มข้นอุ่นและอร่อยในคำเดียว ซาลาเปาลาวาไส้คัสตาร์ด ซาลาเปาสีส้มรูปลูกพลับ แป้งนุ่มสอดไส้ด้วยคัสตาร์ดไข่เค็มที่ไหลเป็นลาวาอุ่นๆ เผือกทอดหงส์ทองคำ ด้านนอกกรอบด้านในหอมด้วยเห็ดทรัฟเฟิลจางๆ และเกี๊ยวทอดไส้หมูทรงสาลี่ ชายมองเผินๆ นึกว่าสาลี่ ที่ไหนได้เป็นแป้งเหนียวหนึบสอดไส้ด้วยเครื่องที่ผัดมาหอมอร่อย นอกจากติ่มซำ ชายว่าอาหารจีนตำรับเซียงไฮ้ที่นี่ราคาเบาๆ อย่าง ปลาทอดราดซอส อร่อยตรงเมล็ดสนที่ใส่ลงไปเพิ่มความกรุบ ข้าวเป๋าฮื้ออบหม้อดิน รสชาติของข้าวอบเบาๆ หนักแน่นที่รสชาติของเป๋าฮื้อ บะหมี่ในน้ำซุปกับพอร์คชอปหมูไอเบอริโค บะหมี่เส้นยาวกินคู่หมูทอด เนื้อปูซอสไข่ขาว ก็เด่นเรื่องความสดของเนื้อปูปรุงกับไข่ขาวที่เป็นจุดเด่นแบบอาหารจีน